Samen met haar moeder kijkt Merel naar hun kersverse nichtje dat opgekruld in de couveuse voor haar ligt. Klein koppie, klein lijfje, samengebalde vuistjes. Ze is er stil van en dat gebeurt bij Merel niet zo snel. ‘Waar is dat slangetje voor?’ vraagt ze. ‘Dat is een maag sonde, daar krijgt ze voeding door,’ antwoord haar moeder. ‘Ze is nog zo klein dat ze er wat hulp bij nodig heeft.’

Met gemengde gevoelens kijkt Merel naar de medische tape waarmee het slangetje op haar gezichtje is vastgeplakt. De helft van haar wangetje verdwijnt eronder. ‘Doet het niet ontzettend veel pijn als ze die er later afhalen?’ vraagt ze. ‘Dat denk ik niet, Merel, het gebeurt heel voorzichtig. En dat moet ook wel, want Eefje’s huidje is heel kwetsbaar. Als het huidje beschadigt kan er een litteken ontstaan en dat proberen ze natuurlijk te voorkomen.’ Hm…of dat me nou geruststelt… denkt Merel. Is er niet iets te bedenken om het slangetje op zijn plek te houden zonder het risico te lopen op een litteken?

Onderzoekers van MIT, een Technische universiteit in Cambridge, Massachusetts, hebben zich ook over deze vraag gebogen. Een oplossing vonden ze bij de gekko. Pardon? Dat dier dat zo tegen de muur oploopt en met hetzelfde gemak op zijn kop tegen het plafond? Ja, precies, die ja.

De truc van de gekko zit hem in zijn tenen. Of beter gezegd; aan zijn tenen. Op elke teen heeft hij strips zitten, een soort borstels met elk circa 20.000 microscopische haartjes. Elk haartje heeft weer duizenden kleine puntjes. Wanneer deze dicht bij een oppervlak komen, zorgt de kracht tussen de moleculen ervoor dat ze hier als het ware aan blijven kleven. We noemen dit de Van der Waals-krachten.

De aantrekkingskracht is het grootst wanneer de hoek tussen de haarpuntjes en de ondergrond 30 graden is. Wil hij zijn poot weer losmaken van de ondergrond, dan vergroot hij die hoek en worden de Van der Waalskrachten opgeheven. Op deze manier kost het hem geen kracht om op de kop te blijven hangen, alleen om los te komen. Deze manier van hechten is oneindig bruikbaar. En het mooie is; er is geen sprake van lijm en lijmresten. Ook niet van luchtvervuiling, wat bij lijm meestal wel het geval is.

Dit principe hebben de onderzoekers vertaald naar een medisch verband voor de kwetsbare huid. Bijvoorbeeld voor couveuse baby’s of ouderen. Door het gebruik van deze tape is de kans dat de kwetsbare huid beschadigt en littekens ontstaan veel kleiner.

De nieuwe medische tape bestaat uit een materiaal dat bedekt is met een lijm met honderdduizenden kleine ‘gekko’ haartjes. Wanneer het van de huid wordt afgehaald, blijft alleen het dunne lijmlaagje achter. Deze lijm is biologisch afbreekbaar en biocompatibel, wat betekent dat het lichaam het niet afstoot en dat de kans op ontstekingen en andere reacties hierop ook minimaal is. De kans dat een baby dan nog een litteken overhoudt is hierdoor heel erg klein geworden.

Wil je meer weten over de gekko en de toepassingen die er op basis van zijn tenen zijn gemaakt? In ‘Kijken door een groene bril’ kun je daar tzt meer over lezen.